BEKLE BENİ

Gün aya bölündü, ay yine karagecenin oğlu

Korkulu bulutlar dolaşıyor, gükyüzünde

Denizde bir kızıllık, yakamozun gölgesi

Elimi uzatsam sanki dokunacağım karşı ki tepeye

Ardısıra koşmak, olabildiğine

Bitip tükenmeyen bir coşku

Ardımda kır çiçekleri

Korkulu bulutlar hala gökyüzünde

Bir ürperti temmuz ortası

Matem havasında bütün evler

Yitip giden sevgiliye kara yas olsa gerek

Ya da ben böyle düşünüyorum

Umut boşa gidip tükenmez

Tükenmemeli, hadi olmadı ver elini başka diyar

Neresi bilmem ki, alışabilir miyim uzaklara

Senden uzak

Yalnızlığın simgesi olmak istemiyorum

Sokak sokak dolaştırma beni

Alışamadım yas tutamam

Ama sevebilrim, hem de ölesiye

ÖYLEYSE BEKLE BENİ BUGÜN, YARIN VE SONRASI ...

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !